Veel mensen denken dat de Amerikaanse groep Survivor maar één liedje heeft gemaakt. De filmsong Eye Of The Tiger zorgde voor het succes maar leidde uiteindelijk ook het verval in. Een monsterhit kan dodelijk zijn maar het kan ook het startpunt zijn van een successtory. Survivor heeft het beiden meegemaakt. De band werd in 1982 benaderd om een nummer te schrijven voor de soundtrack van Rocky III. Het resultaat was Eye Of The Tiger en de rest is geschiedenis. Survivor leverde een van de meest indrukwekkende intro’s uit de pophistorie af en de rocksong was zelfs goed voor een Grammy. Loon naar werken zullen we maar zeggen want de groep had aan de hand van het schrijversduo Jim Peterik en Frankie Sullivan al voor dit succes twee zeer puike platen afgeleverd.
“Iedereen schreef dat onze eerste twee albums Survivor en Premonition het werk van superbands zoals Journey en Foreigner overtrof maar op slechts goede recensies kun je niet leven. Vandaar dat we het aanbod aannamen om voor de film van Sylvester Stallone iets te schrijven.” Jim Peterik die samen met Frankie Sullivan Eye Of The Tiger in een halve dag schreef, zegt nog steeds geen spijt te hebben van die beslissing. De band uit Chicago werd dankzij de hit immers liefdevol omarmt door liefhebbers van melodieuze rockmuziek over de hele wereld. Toch bleef Survivor volgens Peterik een vreemde eend in de bijt. “Wij zochten niet de bombast op die zo kenmerkend was voor andere Amerikaanse rockacts. Centraal bij Frankie en mij stond het liedje, daarna kwam de invulling. Het collectief was belangrijk, niet de personen in de band.” Na het succes van de single Eye Of The Tiger en het gelijknamige album, lag de weg voor Survivor open. In de originele bezetting werd nog wel het fraaie album Caught In The Game maar daarna mocht zanger Dave Bickler als eerste vertrekken. “Dave kon zijn hoge studiopartijen niet op het podium waarmaken. Daarnaast worstelde hij met zijn ego en dat leidde tot veel onrust”, aldus Peterik. Survivor toonde karakter en dook meteen de studio in met de nieuwe aanwinst Jimi Jamison. De voormalige zanger van de groep Cobra had in tegenstelling tot de baret dragende en licht loensende Bickler, wel kenmerken van een echte frontman. “Jimi zag er geweldig uit en zong de partijen van Bickler met speels gemak. Daarnaast bleek hij ook nog eens een erg goede tekstschrijver te zijn.” De woorden van Peterik kregen gestalte toen in 1983 het album Vital Signs uitkwam. Het album wordt in het wereldje van de classic rock nog steeds gezien als een van de absolute meesterwerken in dat genre. Dat beseft Peterik maar al te goed. “Samen met Jimi en onze producer Ron Nevison (Heart, UFO, The Baby’s) wisten wij een hele aparte sound te creëren. Als ik nu die plaat hoor besef ik dat eigenlijk elke song een hit had kunnen worden.” Het album kraakte de Amerikaanse albumlijst en leverde twee top tien hits op. Maar in Europa bleef het huzarenstukje vrijwel onopgemerkt. Jamison liet een paar jaar terug weten dat hij nog steeds verliefd is op de plaat. “Het was mijn eerste album met Survivor. Ik weet nog dat Frankie, Jim en ik voor het eerst hadden afgesproken om nieuwe songs te schrijven. Ze kwamen aanzetten met volledig uitgeschreven en gearrangeerde partijen. Echt ongelooflijk! In die tijd waren zij absoluut de Lennon en McCartney van de Amerikaanse rockmuziek.” Om in Europa weer voet aan de grond te krijgen waren toch weer de bokshandschoenen van Sylvester Stallone nodig. Met de song Burning Heart werd de release van Rocky IV gepromoot. Wederom ging heel de wereld, inclusief Nederland, om voor een hitgevoelige song van Survivor en de schaduw van dat succes werd nog maar eens een juweeltje van een plaat gemaakt. Peterik: “Met When Seconds Counts gokte we op het publiek dat ook Vital Signs had gekocht. Dat album bereikte immers de eerste plaats van de Amerikaanse hitlijst. Die plaat staat vol goede songs maar we beseften dat onze albums nooit de strijd konden aangaan met de Rocky-hits. De mensen dachten dat Survivor een band was die alleen maar nummertjes schreef voor Rocky-films. Dat werkte tegen ons.” Peterik had gelijk want de rek was een beetje uit Survivor. Drummer Marc Doubray en bassist Stephen Ellis werden geslachtofferd. Daarna sloeg de band in 1988 nog één keer hard terug met de meesterlijke plaat Too Hot To Sleep maar het publiek liet Survivor nu keihard vallen. Overigens was dat zowel voor Sullivan als Peterik geen ramp omdat zij als songschrijversduo voor grote acts zoals 38 Special, Cheap Trick, Aerosmith, Doobie Brothers en Sammy Hagar, erg goed boerde. In de jaren daarop werd de wereld een paar opgeschrikt door het nieuws dat er twee versies van Survivor over de aardbol toerde. Eentje met zanger Jimi Jamison achter het stuur (Jimi Jamison’s Survivor) en eentje waarin Frankie Sullivan de lakens uitdeelde. Maar de twee kampen vonden elkaar en op dit moment zit Survivor gebroederlijk in de studio met drie oerleden. Jamison, Sullivan en Doubray. De belangrijke toetsenman Jim Peterik ontbreekt omdat hij druk bezig is om zijn eigen acts Pride Of Lions en Jim Peterik & World Stage op de kaart te zetten. Daarnaast toert hij in Amerika weer met zijn eerste band The Ides Of March.
